Heel veel gezegdes bestaan al eeuwen in onze taal. Ze bevatten een schat aan informatie die terugvoert op de natuurgeneeswijzen van onze voorouders. Zoals:

Wat ze ook doen, ik ga niet door de knieën.

Ik houd best wel van een beetje koppigheid en trots. Maar het gaat altijd om de balans. Wedden dat deze cliënt behoorlijk knieklachten heeft? Of ook nog buikklachten?

Het gaat in het leven altijd om de relatie tot anderen. Deze persoon zegt niet dat hij op bepaalde momenten standvastig wil blijven, maar hij of zij is in het gebied van niet-buigen maar barsten gekomen. En in plaats van een goed gesprek samen, ziet deze persoon de ander soms jaren niet. Dat hoeft niet verkeerd te zijn, maar bij koppigheid leidt dat niet tot rust maar onvrede en boosheid aan beide kanten.

Bij knieklachten behandel ik altijd de Lever- en Galblaasmeridiaan. Die gaan over de gewrichten, maar ook over de soepelheid versus stress.

Iedereen mag leven zoals hij of zij wil, maar vaak gaat het lijf protesteren en maak ik een vertaling als natuurgeneeskundig therapeut naar onbewuste emotionele zaken. Een aantal gesprekken en behandelingen en de klachten zijn weg en deze persoon gaat plezieriger met het leven  en relaties om.